คำตอบสั้น ๆ
การพิมพ์ด้วยจู้อินคือป้อนสัญลักษณ์ของพยางค์หนึ่งตามลำดับ (พยัญชนะต้น เสียงกลาง แล้วสระ) จากนั้นใส่วรรณยุกต์ ได้แก่ ˊ, ˇ, ˋ หรือ ˙ หรือกด Space สำหรับเสียง 1 บนคอมพิวเตอร์ วิธีป้อนข้อความจะแสดงตัวอักษรที่ตรงกัน ให้เลือกตัวที่ถูกแล้วยืนยัน การพิมพ์เป็นคำทั้งคำช่วยให้ระบบเดาได้แม่นกว่าการพิมพ์ทีละตัว
พยางค์จู้อินประกอบขึ้นอย่างไร
ตัวอักษรจีนทุกตัวคือหนึ่งพยางค์ และทุกพยางค์ในจู้อินมีช่องเหมือนกัน: พยัญชนะต้นหนึ่งตัว + เสียงกลางไม่เกินหนึ่งตัว + สระไม่เกินหนึ่งตัว + วรรณยุกต์ ไม่จำเป็นต้องใช้ทุกช่อง 媽 คือ ㄇㄚ (พยัญชนะต้น + สระ) 小 คือ ㄒㄧㄠˇ (พยัญชนะต้น + เสียงกลาง + สระ + วรรณยุกต์) และ 五 คือ ㄨˇ เท่านั้น (เสียงกลาง + วรรณยุกต์)
เวลาพิมพ์ คุณเติมช่องเหล่านี้จากซ้ายไปขวา นั่นคือกฎการสะกดทั้งหมด และเป็นเหตุผลที่พยางค์จู้อินไม่ต้องใช้เกินสี่ปุ่มรวมวรรณยุกต์ พยัญชนะต้นเจ็ดตัว ㄓㄔㄕㄖㄗㄘㄙ ยังใช้เดี่ยว ๆ ได้ด้วย: 知 คือ ㄓ เท่านั้น ถ้าอยากดูสัญลักษณ์ทั้ง 37 ตัวแยกตามช่อง ตารางจู้อิน จัดไว้พร้อมพินอินให้เปรียบเทียบ
- พยัญชนะต้น (21): ㄅ ถึง ㄙ เสียงพยัญชนะที่ขึ้นต้น
- เสียงกลาง (3): ㄧ, ㄨ, ㄩ เสียงเลื่อนที่อยู่ตรงกลาง
- สระ (13): ㄚ ถึง ㄦ สระหรือสระที่มีเสียงนาสิกตามท้าย
วรรณยุกต์ในจู้อินและวิธีพิมพ์แต่ละเสียง
ภาษาจีนกลางมีวรรณยุกต์สี่เสียงและเสียงเบาอีกหนึ่งเสียง จู้อินใส่เครื่องหมายของแต่ละเสียงไว้หลังสัญลักษณ์ เสียง 1 มักไม่มีเครื่องหมายเลย ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้มือใหม่สับสน: บนคอมพิวเตอร์คุณยังต้องบอกวิธีป้อนข้อความว่าพยางค์จบแล้ว จึงต้องกด Space วรรณยุกต์อื่นใช้ปุ่ม 6 (ˊ), 3 (ˇ), 4 (ˋ) และ 7 (˙) บนแป้นพิมพ์ผังต้าเชียน ส่วนแป้นพิมพ์จู้อินของ iPhone มีปุ่มเครื่องหมายวรรณยุกต์แยกต่างหาก
จุดเสียงเบาพิมพ์ไว้หน้าพยางค์ในหนังสือ (˙ㄇㄚ สำหรับ 嗎) แต่เวลาพิมพ์ให้ใส่ หลัง สัญลักษณ์ เหมือนวรรณยุกต์อื่น ๆ: ㄇ, ㄚ, ˙ (บนแป้นพิมพ์ฝึกของ Typomo ปุ่ม Space มีป้ายว่า "เว้นวรรค (เสียงที่ 1)" เพื่อให้เกิดความเคยชินกับเสียง 1 ตั้งแต่แรก)
| วรรณยุกต์ | เครื่องหมาย | ปุ่มคอมพิวเตอร์ | ตัวอย่าง |
|---|---|---|---|
| เสียง 1 | ไม่มีเครื่องหมาย | Space | 媽 ㄇㄚ mā |
| เสียง 2 | ˊ | 6 | 麻 ㄇㄚˊ má |
| เสียง 3 | ˇ | 3 | 馬 ㄇㄚˇ mǎ |
| เสียง 4 | ˋ | 4 | 罵 ㄇㄚˋ mà |
| เสียงเบา | ˙ | 7 | 嗎 ˙ㄇㄚ ma |
บนคอมพิวเตอร์ Space ทำสองหน้าที่: เป็นเสียง 1 เมื่อกดหลังพยางค์ และเปิดรายการตัวเลือกเมื่อมีตัวอักษรแสดงอยู่แล้ว
ขั้นตอนการพิมพ์หนึ่งพยางค์
นี่คือขั้นตอนเดียวกันที่เขียนเป็นข้อ ๆ โดยถือว่าคุณติดตั้งแป้นพิมพ์แล้ว ถ้ายัง ให้เริ่มจาก การตั้งค่าแป้นพิมพ์จู้อิน
พิมพ์พยัญชนะต้น
พิมพ์สัญลักษณ์พยัญชนะถ้าพยางค์นั้นมี เช่น ㄒ สำหรับ 小
พิมพ์เสียงกลางและสระ
เติม ㄧ, ㄨ หรือ ㄩ ถ้ามี แล้วตามด้วยสระ: ㄒ, ㄧ, ㄠ
พิมพ์วรรณยุกต์
กดปุ่มวรรณยุกต์: ˇ สำหรับ 小 ถ้าเป็นพยางค์เสียง 1 ให้กด Space บนคอมพิวเตอร์
ตรวจตัวอักษร
วิธีป้อนข้อความจะแสดงตัวที่เดาว่าน่าจะถูกที่สุด ถ้าผิด ให้เปิดรายการตัวเลือก (Space บน Mac หรือแถบตัวเลือกบน iPhone) แล้วเลือกตัวที่ถูก
ยืนยัน
กด Return บน Mac หรือพิมพ์ต่อไปได้เลย บน iPhone การแตะตัวเลือกจะใส่ตัวอักษรนั้นทันที
ตัวอย่างจริง: 我要一杯咖啡
"ขอกาแฟหนึ่งแก้ว" เป็นประโยคที่ใช้ได้จริงและเป็นแบบฝึกพิมพ์ที่ดี เพราะมีทั้งเสียง 3 เสียง 4 และเสียง 1 ด้านล่างคือทุกพยางค์พร้อมจู้อิน ปุ่มวรรณยุกต์ และปุ่มผังต้าเชียนที่ต้องกดบนคอมพิวเตอร์
| ตัวอักษร | จู้อิน | วรรณยุกต์ | ปุ่มผังต้าเชียน |
|---|---|---|---|
| 我 (ฉัน) | ㄨㄛˇ | เสียง 3 | J I 3 |
| 要 (ต้องการ) | ㄧㄠˋ | เสียง 4 | U L 4 |
| 一 (หนึ่ง) | ㄧ | เสียง 1 | U เว้นวรรค |
| 杯 (แก้ว) | ㄅㄟ | เสียง 1 | 1 O เว้นวรรค |
| 咖 | ㄎㄚ | เสียง 1 | D 8 เว้นวรรค |
| 啡 | ㄈㄟ | เสียง 1 | Z O เว้นวรรค |
สังเกตว่า 我 คือ ㄨㄛ ไม่ใช่ ㄛ ตัวเดียว แม้พินอินจะเขียนว่า wo จู้อินสะกดเสียงที่พินอินย่อไว้ออกมาครบ
พิมพ์เป็นคำ ไม่ใช่ทีละตัว
จู้อินเป็นระบบแทนเสียง พยางค์เดียวจึงตรงกับตัวอักษรได้หลายตัว ㄕˋ อย่างเดียวอาจเป็น 是, 事, 試, 市 และอื่น ๆ ถ้าพิมพ์พยางค์เดียวแล้วหยุด วิธีป้อนข้อความต้องเดาโดยไม่มีบริบท แต่ถ้าพิมพ์ต่อจนครบคำหรือวลี ระบบจะใช้คำข้างเคียงช่วยเลือก: ㄎㄚ ㄈㄟ แทบจะกลายเป็น 咖啡 เสมอโดยที่คุณไม่ต้องแตะรายการตัวเลือก
ความเคยชินที่ควรสร้างคือ: พิมพ์ทั้งคำ เหลือบดูผล แล้วแก้เฉพาะส่วนที่ผิด การเลือกตัวอักษรหลังทุกพยางค์ช้ากว่าและผิดบ่อยกว่า ไม่ใช่น้อยกว่า การเลือกคำพ้องเสียงผิดตัวเป็นหนึ่งใน ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการพิมพ์จู้อิน และการพิมพ์เป็นคำคือวิธีแก้ที่ง่ายที่สุด เมื่อรูปแบบนี้เป็นธรรมชาติแล้ว การฝึกแป้นพิมพ์จู้อิน คือสิ่งที่สร้างความเร็ว
วรรณยุกต์ที่เปลี่ยนเวลาพูด: พิมพ์ตามวรรณยุกต์ในพจนานุกรม
ตัวอักษรบางตัวเปลี่ยนวรรณยุกต์เมื่อพูดในบริบท ที่รู้จักกันดีที่สุดคือ 一 และ 不: 一杯 ออกเสียงว่า yì bēi และ 不是 ออกเสียงว่า bú shì วิธีป้อนข้อความต้องการ วรรณยุกต์ตามพจนานุกรม คุณจึงยังพิมพ์ 一 เป็น ㄧ (เสียง 1, Space) และ 不 เป็น ㄅㄨˋ พิมพ์ตามที่พจนานุกรมบอก และพูดตามที่หูได้ยิน
เรื่องนี้มีผลกับตัวอักษรที่ใช้บ่อยมากเพียงไม่กี่ตัว แต่ทำให้คนสะดุดได้ เพราะเสียงที่ได้ยินต่างจากเสียงที่ต้องพิมพ์
พื้นฐานเครื่องหมายวรรคตอน
ข้อความภาษาจีนใช้เครื่องหมายวรรคตอนแบบเต็มความกว้าง ซึ่งกินพื้นที่เท่ากับตัวอักษรหนึ่งตัว: จุลภาค ,, มหัพภาค 。, เครื่องหมายคำถาม ? และอัศเจรีย์ ! ไต้หวันยังใช้ 、 คั่นรายการ และใช้ 「」 เป็นเครื่องหมายคำพูด
บน iPhone เครื่องหมายวรรคตอนอยู่ที่ปุ่มสัญลักษณ์ของแป้นพิมพ์จู้อิน และหลังจากพิมพ์ตัวอักษรแล้ว แถบตัวเลือกก็มักเสนอเครื่องหมายที่ใช้บ่อยให้ด้วย บนคอมพิวเตอร์ อย่าลืมว่าในผังต้าเชียน ปุ่มเครื่องหมายวรรคตอนบางปุ่มเป็นสัญลักษณ์จู้อิน (ปุ่มจุลภาคคือ ㄝ และปุ่มมหัพภาคคือ ㄡ) การพิมพ์เครื่องหมายวรรคตอนจึงต่างออกไปเล็กน้อย คู่มือการป้อนภาษาจีนของ Apple (เปิดในแท็บใหม่) อธิบายรายละเอียดสำหรับ Mac
คำถามที่พบบ่อย
พิมพ์เสียง 1 ในจู้อินอย่างไร
เสียง 1 ไม่มีเครื่องหมายให้เห็น บนคอมพิวเตอร์ให้กด Space หลังสัญลักษณ์ เพื่อให้วิธีป้อนข้อความรู้ว่าพยางค์จบแล้ว บนแป้นพิมพ์จู้อินของ iPhone ให้เลือกตัวอักษรจากแถบตัวเลือกหลังพิมพ์สัญลักษณ์
พิมพ์เสียงเบาอย่างไร
พิมพ์สัญลักษณ์ก่อน แล้วตามด้วยเครื่องหมายเสียงเบา ˙ (ปุ่ม 7 บนแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ผังต้าเชียน หรือปุ่ม ˙ บน iPhone) ในหนังสือจะพิมพ์ไว้หน้าพยางค์ แต่เวลาพิมพ์ให้ใส่ไว้หลัง
จำเป็นต้องพิมพ์วรรณยุกต์ไหม
วรรณยุกต์ช่วยกรองตัวเลือกให้แคบลง การใส่วรรณยุกต์จึงทำให้ได้ตัวอักษรที่ถูกบ่อยขึ้น บนคอมพิวเตอร์ วรรณยุกต์รวมถึง Space สำหรับเสียง 1 ยังเป็นตัวบอกว่าพยางค์หนึ่งจบและพยางค์ถัดไปเริ่มตรงไหน
ทำไมวิธีป้อนข้อความถึงเลือกตัวอักษรผิด
ตัวอักษรจำนวนมากมีเสียงเดียวกัน การพิมพ์เป็นคำหรือวลีทั้งหมดช่วยให้ระบบมีบริบท ถ้ายังเดาผิด ให้เปิดรายการตัวเลือกแล้วเลือกตัวที่ถูก
